Ik ben begonnen met het maken van beelden van stof in huidachtige kleuren. Door vanuit tekeningen te denken en deze om te zetten in patronen, ontstaan er vormen die door middel van naden, knippen, vullen en spannen gerealiseerd worden tot een beeld. Vloeibaar gips inklemmen tussen gasbetonblokken. Sensuele huid, volspuiten met pur-schuim, opspannen op een lijst, strakke naden maken, volproppen en vervolgens weer inklemmen etc. tevens ben ik op zoek naar koppelingen die niet logisch zijn, maar door de vorm en manier van samenbrengen vanzelfsprekend lijken te zijn.
Na het maken van naakte beelden ben ik voor mijn latere beelden kleding gaan gebruiken. Ik ben mijn beelden gaan aankleden. Door kledingstukken te vervormen en deze om 'lichamen' van pur-schuim en schuimplastic te naaien, kan ik weer een andere kant van de lichamelijke en geestelijke sensualiteit verbeelden. De kleding dient dan niet meer als tweede laag, maar versmelt met de eerste huid. Het onderzoeken van kleding, snit, kleur, stof en naden zet mij aan tot deformatie van deze bestaande stukken. Ik zoek grenzen op, wat weer kan leiden tot een nieuw leven.
Door het maken van mannenkorpo's en het tekenen op rechthoekige vellen, ben ik houten lijsten gaan aankleden met textiel. Ook hier irriteert de grens van het kader ne, daarom zoek ik altijd naar een gat of een gleuf waar ik (met mijn gedachten) in kan gaan. Hiermee heb ik een conflict voor mezelf gecreëerd. Waar liggen de grenzen tussen het tweedimensionale vlak en het driedimensionale beeld? De beelden en doeken die zo ontstaan laten eigenlijk zien wat ik zelf niet zeggen kan.
In mijn werk is altijd al sprake geweest van gedaantewisselingen: de overgang van mens naar wezen en andersom. Bij mijn werken waarin ik de zeemeermin als ongrijpbaar wezen heb onderzocht, blijft het onduidelijk of zij nou wel of niet echt bestaat. Haar mythe bestaat wel degelijk. Deze ongrijpbaarheid is voor mijn werk een belangrijke bron. Momenteel ben ik de mythe 'Leda en de zwaan' aan het onderzoeken. Wat tot mijn verbeelding spreekt, is de transformatie van Zeus naar de zwaan. Van een manfiguur naar zwaan. Dit onderzoek bevindt zich nog in een beginstadium. Ik laat het letterlijke verhaal van deze mythe los om tot mijn eigen beeldtaal te komen waarin transformatie, verleiding en gemoedstanden het thema zijn.
I started with the creation of fabric sculptures in skinlike colours. Keeping my drawings in mind, I translated them into patterns, subsequently creating a three-dimensional image by means of seams, filling and stretching. Liquid plaster was compressed between blocks of cellular concrete. Sensual skin was filled up with polyurethane foam, stretched on a frame to create taut seams, then stuffed and compressed again, etcetera. I was looking for unfounded links that nevertheless appeared to be natural, because of the form and manner of the combinations.
Having started with the creation of nude sculptures, I began to dress up my later ones. By twisting garments, and sewing them around ‘bodies’ of polyurethane foam and foamed plastic, I was able to show yet another side of physical and spiritual sensuality. The clothing did not serve as a second layer anymore, but merged with the skin. The study of garments, cuts, fabrics and seams prompted me to distort existing pieces. I was looking for limits, which eventually lead to new beginnings.
After creating male busts, and making drawings on rectangular paper, I started dressing up wooden frames with fabrics. Here too, the limits of the frame annoyed me. So, I was always looking for a hole or a slit to enter into (with my thoughts). In this way I created a conflict for myself. Where are the boundaries between the two-dimensional surface and the three-dimensional sculpture? Actually, the sculptures and canvasses that were created in this way communicate what I cannot put into words myself.
I have always been working with the theme metamorphosis: the transition from human creature to creature and the other way around. In my work I did research to the existence of the mermaid. It remains unclear if the mermaid really exists or not but her myth is very much alive how she seduces by means of her voice and her elusiveness. This elusiveness is an important source for my sculptures.
At the present I am researching the myth of 'Leda and the swan'. What is speaking to my imagination is the transformation from Zeus to swan. From men figure to swan. The theme of seduction plays a part here too. This research is still in initial phase. I let go the literal story of the myth to create my own images in which transformation, seduction, and state of minds are the theme.